تبلیغات
downloader3116

باسیلوس انتراسیس

 

سیاه زخم زیاد واگیر دار نیست.سیاه زخم پوستی به آسانی درمان می شود.و فقط در موارد خاص باقی می ماند و دز بیماری زای آن در انسان به صورت استنشاقی و روده ای معمولا زیاد است (اگر زود شناخته شود قابل درمان است)  LD50حدود 10000 اسپور تولید می کند اگرچه این یک تحدید بیولوژیکی است از سال2001 می خواستند ظاهر شدن دست کم نتیجه ی 11 مورد ازفرم های استنشاقی در معرض قرار داده به این صورت را نشان دهند.به طور کلی احطیات باید بارز باشد نه به طور غایی: زمانی که نمونه مربوط به سیاه زخم جمع آوری می شود باید از دستکش استفاده شود.از پیش بند و لباس کار و چکمه هایی استفاده شود  که بعد از استفاده ضد عفونی و ساییده شود. برای نمونه های خاکی که مقداری اسپور دارند باید با فکر باز از دستکش و ماسک ضد گردو غبار استفاده شود.

اقلام یک بار مصرف باید به طور مناسب در ظروفی کنار گزاشته شود.تا توسط اتو کلاو کوره سوزانی شود.اقلامی که قابل اتو کلاو کردن نمی باشند باید یک شب درفرمالین 10 درصد فرو برده شود.(محلول فرمالدهید 5 درصد:گلوتر الدهید 5 درصد هم اغلب موثر است) اقلامی که نمی تواند قوطه ور شود در کیسه هایی قرار گرفته و به بخور فرمالدهید فرستاده می شود. اکسید اتیلن و بخار پر اکسید هیدروژن نیزمواد ضد عفونی کننده ی موثری اند اما بعد ها بر روی مواد آلی موجودات زنده اثر نامناسب می گزازند.بهترین راه ضد عفونی کردن نمونه استفاده ی مکرر از فرمالین است  اما این مورد در اینجا غیر عملی بیان شده است.محلول 10 درصد هیپو کلرایت می تواند مورد استفاده قرار بگیرد اما این تکرار خنسی کردن می تواند فلزات را بخورد.

عوامل قدرتمند اکسید کننده ی دیگر مانند هیدروژن پر اکسید (5 درصد) و پر کتیک اکسید (1%) همجنین موثر اند اما به همان اندازه نسبت به مواد آلی محدودیت دارند. برای کمک کردن به بحث به موضوع گاو چاق نر در سال 1998 مراجعه شود.

جدا سازی و شناسایی گستاخانه ی باسیلوس آنتراسیس می تواند به صورت امن و بی ظرر در آزمایشگاه کلینیکی میکرو بیو لوژی به صورت روز مره صورت بگیرد در صورتی که تمرین طبیعی آزمایش خوب صورت بگیرد.دیده میشود:واکسیناسیون از طریق ترانسفور میشن ارگانیسم زیاد لازم نیست . اگر چیزی شبیه به تولید گرد و گاز در هوا هست کار باید در محفظه ی ایمنی ( هود ) صورت بگیرد.

در موارد مشکوک به تحدید بیولوژیکی در نمونه های آزمایشگاهی کلینیکال باید چنانگه در بالا توضیح داده شد نمونه ی طبیعی از سیاه زخم تهیه شود.اما در موارد غیر کلینیکی که ممکن است خیلی پر خطر باشند در پروسه های آن بدون راهنمایی اولیای امور جستجو نمی کنیم.

انواع دیگر

نمونه های کلینیکی برای جدا سازی از دیگر فرم های اندواسپور هوازی نیاز به پروتعین های خاص ندارند و می توانند کلنی ایجاد کنند .جابه جایی و کشت به طور معمول و امن دستی در سکوی باز صورت می گیرد.

 نمونه ها و جداسازی

Clinical and Laboratory Considerations

The initial clinical feature of septicaemia is typically fever, which is

generally at least 39°C and may persist for several days despite

clearance of cultivable organisms from the blood. Most patients

respond to appropriate antibiotic therapy; however, in few cases there

is progression to fulminant septicaemia associated with prolonged

fever and severe respiratory distress, some 2–3 days after the initial

bacteraemia. Identification of the causative organism is routinely by

culture of blood or other normally sterile tissue.

Empiric antimicrobial therapy for episodes of febrile neutropenia

should ideally have activity against both Gram-negative and Gram-positive

bacteria, and consequently, combination therapy or use of a broadspectrum

antibiotic is recommended. As discussed in the section Antibiotic

Susceptibility, some streptococcal isolates from neutropenic patients are

found to be relatively resistant to penicillin and other antibiotics, and the

choice of empiric therapy where infection by non-â-haemolytic streptococci

is suspected should take into account the local pattern of antibiotic

susceptibilities among recent isolates. For endocarditis prophylaxis, the

establishment and maintenance of good oral hygiene is an important

preventative measure both before and during the period of neutropenia.

Caries

Dental caries is a disease that destroys the hard tissues of the teeth. If

unchecked, the disease may progress to involve the pulp of the tooth

and, eventually, the periapical tissues surrounding the roots. Once the

Table 2.7 Pathogenic properties of anginosus group streptococci

Property Reference

Adhesion to host components Willcox (1995), Willcox et al. (1995)

Platelet aggregation Willcox et al. (1994), Kitada, Inoue and

Kitano (1997)

Synergistic interactions with

anaerobes

Shinzato and Saito (1994, 1995),

Nagashima, Takao and Maeda (1999)

Production of hydrolytic

enzymes

Unsworth (1989), Jacobs and Stobberingh

(1995), Shain, Homer and Beighton (1996)

Intermedilysin-specific

haemolytic activity

Nagamune et al. (1996)

30 ORAL AND OTHER NON-â-HAEMOLYTIC STREPTOCOCCI

process has reached the periapical region, infection either may remain

localized as an acute dental abscess or as a chronic granuloma or may

spread more widely in various directions depending on its anatomical

position. In some cases such spreading infections may cause a lifethreatening

situation, for example, if the airway is obstructed by

submandibular swelling (Ludwig’s angina).

The disease is initiated by acid demineralization of the teeth

because of the metabolic activities of saccharolytic bacteria, including

streptococci, which are situated on the tooth surface as part of the

complex microbial community known as dental plaque. Dental plaque

accumulates rapidly on exposed tooth surfaces in the mouth and

consists of a complex mixture of bacteria and their products. Many of

the oral streptococci listed in Table 2.1 are prominent components of

dental plaque. When an external source of carbohydrate becomes

available, in the form of dietary carbohydrate (particularly sucrose),

streptococci and other plaque bacteria rapidly utilize the fermentable

sugars and release acidic metabolic end products such as lactic acid.

This can result in a rapid drop in pH in the vicinity of teeth that, if

sufficiently low (pH 5.5 or less), in turn results in the demineralization

of the dental enamel.

Most detailed studies on the pathogenesis of dental caries have

focused on the mutans streptococci since these are widely regarded as

the most significant initiators of the disease. Properties of these streptococci

that are considered to be important in caries include ability to

survive and grow at relatively low pH, production of extracellular